همه چی به هم

ماه ربیع الاول سومین ماه از ماههای قمری و از ماه های فرخنده برای شیعیان است. حادثه مهم و تاریخی لیله المبیت ، هجرت حضرت محمد (ص) از مکه به مدینه، ولادت پیامبر اکرم (ص)وامام جعفر صادق (ع)، ازدواج حضرت محمد(ص)با حضرت خدیجه(س)، آغاز امامت امام زمان (عج)، عیدالزهرا و هلاکت یزید ابن معاویه از جمله حوادث فرخنده این ماه است.
همچنین غزوه بنی نضیر در سال 4 قمری، صلح امام حسن مجتبی (س) با، معاویه در سال 41 قمری، ، شهادت حضرت امام حسن عسکری (ع)در سال 260 قمری، واقعه احراق مکه در هنگام جنگ یزید با عبد الله ابن زبیر در سال 64 قمری، حادثه صاحب زنج و قتل سیصد هزار نفر از مردم بصره به دست موفق عباسی در سال 258 از دیگر حوادث مهم ماه ربیع الاول است.

ماه من غصه چرا؟

آسمان را بنگر که هنوز بعد صد ها شب و روز

مثل ان روز نخست گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد

یا زمینی را که دلش از سردی شبهای خزان نه شکست و نه گرفت

بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید

و در اغاز بهار دشتی از یاس سپید زیر پاهامان ریخت

تا بگوید که هنوز پر امنیت احساس خداست

ماه من غصه چرا؟

تو مرا داری و من هر شب و روز آرزویم همه خوشبختی توست

ماه من دل به غم دادن و از یأس سخنها گفتن

کار آنهایی نیست که خدا را دارند

ماه من غم و اندوه اگرهم روزی مثل باران بارید

یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق زمین خورد و شکست

با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن

و بگو با دل خود که خدا هست خدا هست هنوز

او همانیست که در تارترین لحظه شب راه نورانی امید نشانم میداد

او همانیست که هر لحظه دلش می خواهد همه زندگی ام غرق شادی باشد

ماه من...

غصه اگر هست بگو تا باشد

معنی خوشبختی بودن اندوه است

این همه غصه و غم این همه شادی و شور

چه بخواهی و چه نه میوه یک باغند

همه را با هم و با عشق بچین ولی ازیاد مبر

پشت هر کوه بلند سبزه زاری است پر از یاد خدا

و در آن باز کسی می خواند

که خدا هست

خدا هست

خدا هست هنوز

William Shakespeare Said :

ویلیام شکسپیر گفت :

I always feel happy, you know why?

من همیشه خوشحالم، می دانید چرا؟

Because I don't expect anything from anyone

برای اینکه از هیچکس برای چیزی انتظاری ندارم

Expectations always hurt ...

انتظارات همیشه صدمه زننده هستند ...

Life is short ...

زندگی کوتاه است ...

So love your life ...

پس به زندگی ات عشق بورز ...

Be happy

خوشحال باش

And keep smiling

و لبخند بزن

Just Live for yourself and ..

فقط برای خودت زندگی کن و ...

Befor you speak ؛ Listen

قبل از اینکه صحبت کنی ؛ گوش کن

Befor you write ؛ Think

قبل از اینکه بنویسی ؛ فکر کن

Befor you spend ؛ Earn

قبل از اینکه خرج کنی ؛ درآمد داشته باش

Befor you pray ؛ Forgive

قبل از اینکه دعا کنی ؛ ببخش

Befor you hurt ؛ Feel

قبل از اینکه صدمه بزنی ؛ احساس کن

Befor you hate ؛ Love

قبل از تنفر ؛ عشق بورز

That's Life …

زندگی این است ...

Feel it, Live it & Enjoy it

احساسش کن، زندگی کن و لذت ببر

   كارشناسان مصرف 8 ماده خوراكي زير را براي كاهش استرس توصيه كردند.

   ماست: مصرف ماست بخصوص در تابستان به دليل سبك بودن و هضم راحت آن غذاي مناسبي است. به اعتقاد كارشناسان ماست و ديگر مواد لبني كه سرشار از اسيد آمينه «تيروزين» است، مقدار ترشح «سروتونين» در مغز را افزايش داده و باعث آرامش مي‌شود.

   شكلات تلخ: از آنجا كه بدن به آنتي‌اكسيدان نياز دارد، با مصرف شكلات تلخ مي‌توان اين آنتي‌اكسيدان را كه به شكل فلاونوئيد است به بدن رساند و اين ماده ترشح هورمون‌هاي استرس‌زا را كاهش مي‌دهد.

   مركبات: مصرف مركبات به دليل داشتن شكر طبيعي مي‌تواند استرس را كاهش دهد.

   بادام: بادام به دليل داشتن ويتامين E ،B2 و منيزيم مي‌تواند با تاثيرات نامطلوب استرس‌ مبارزه كند.

   چاي: مصرف چاي مي‌تواند همانند يك دارو ذهن شما را آرام كند.

   ماهي: ماهي نيز به دليل داشتن ويتامين B6 و B12 مي‌تواند حالت‌هاي افسردگي را از شما دور كند.

   كلم بروكلي: مصرف اين نوع كلم به دليل داشتن اسيدفوليك احساس اضطراب، ترس و افسردگي را از بين ببرد.

   سير: سير علاوه بر اين‌كه استرس را از شما دور مي‌كند مي‌تواند مقدار گلوگز خون را كاهش دهد.

   مصرف هندوانه از بروز حملات آسم، سرطان کولون و حتي آرتروز جلوگيري کرده و به علت خواص آنتي اکسيداني مانع بروز برخي از انواع سرطان مي‌شود.

   انگور نيز که به همراه انار وهندوانه ميل مي شود، کاهش دهنده فشار خون است و به دليل وجود آنتي اکسيدان هاي بسيار قوي از پيشرفت بيماري آرتروز جلوگيري مي نمايد.

   پسته: در پسته مقادير زيادي آهن و کلسيم  است که براي افراد دچار کم خوني مي تواند موثر باشد.

   انار: انار نيز مانند هندوانه بايد در شب يلدا خورده شود. اين ميوه زمستاني داراي خواص بسيار است به نحوي که مصرف يک انار حدود  15درصد از نياز افراد را به ويتامين C و دو درصد از نياز روزانه به آهن را بر طرف مي کند.

   بادام: اين مغز از نظر تغذيه اي ارزش غذايي بسياري دارد به طوري که هر 100گرم از آن حاوي 21 گرم پروتئين بوده و بيشتر از بادام زميني به عنوان منبع مناسبي از پروتئين محسوب مي گردد. به علاوه در اين مغز در حدود 240 ميلي‌گرم کلسيم وجود دارد که مي تواند توسط افرادي که در معرض پوکي استخوان هستند و قادر به مصرف شيرنيستند، استفاده شود.

   فندق: مصرف اين مغز براي افراد مستعد به بيماري هاي قلبي و پوکي استخوان بسيار مناسب است. به طور کلي، متخصصان تغذيه مصرف مخلوط اين مغزها را در حجم کم توصيه مي نمايند تا يک وعده غذاي کامل به بدن برسد.

   توت و انجير: توت يکي از خشکبار مناسب به خصوص براي افرادي است که در حال کاهش وزن هستند.

.شب یَلدا یا شب چلّه بلندترین شب سال در نیمکره شمالی زمین است. این شب به زمان بین غروب آفتاب از ۳۰ آذر (آخرین روزپاییز) تا طلوع آفتاب در اول ماه دی(نخستین روز زمستان) اطلاق می‌شود. ایرانیان و بسیاری از دیگر اقوام شب یلدا را جشن می‌گیرند.

این شب در نیم‌کره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن زمان به بعد طول روز بیش‌تر و طول شب کوتاه‌تر می‌شود.

«یلدا» واژه‌ایست به معنای «تولد» برگرفته از زبان سریانی که از شاخه‌های متداول زبان «آرامی» است. زبان «آرامی» یکی از زبان‌های رایج در منطقه خاورمیانه بوده‌است. برخی بر این عقیده‌اند که این واژه در زمان ساسانیان که خطوط الفبایی از راست به چپ نوشته می‌شده، وارد زبان پارسی شده‌است.

واژه «یلدا» به معنای «زایش زادروز» و تولد است. ایرانیان باستان با این باور که فردای شب یلدا با دمیدن خورشید، روزها بلندتر می‌شوند و تابش نور ایزدی افزونی می‌یابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می‌خواندند و برای آن جشن بزرگی برپا می‌کردند و از این رو به دهمین ماه سال دی (به معنای روز) می‌گفتند که ماه تولد خورشید بود.

یلدا و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است. مردم روزگاران دور و گذشته، که کشاورزی، بنیان زندگی آنان را تشکیل می‌داد و در طول سال با سپری شدن فصل‌ها و تضادهای طبیعی خوی داشتند، بر اثر تجربه و گذشت زمان توانستند کارها و فعالیت‌های خود را با گردش خورشید و تغییر فصول و بلندی و کوتاهی روز و شب و جهت و حرکت و قرار ستارگان تنظیم کنند.

آنان ملاحظه می‌کردند که در بعضی ایام و فصول روزها بسیار بلند می‌شود و در نتیجه در آن روزها، از روشنی و نور خورشید بیشتر می‌توانستند استفاده کنند. این اعتقاد پدید آمد که نور و روشنایی و تابش خورشید نماد نیک و موافق بوده و با تاریکی و ظلمت شب در نبرد و کشمکش‌اند. مردم دوران باستان و از جمله اقوام آریایی، از هند و ایرانی - هند و اروپایی، دریافتند که کوتاه‌ترین روزها، آخرین روز پاییز و شب اول زمستان است و بلافاصله پس از آن روزها به تدریج بلندتر و شب‌ها کوتاهتر می‌شوند، از همین رو آنرا شب زایش خورشید نامیده و آنرا آغاز سال قرار دادند.^[۱] بدین‌سان در دوران کهن فرهنگ اوستایی، سال با فصل سرد شروع می‌شد و در اوستا، واژه Sareda, Saredha «سَرِدَ» یا «سَرِذَ» که مفهوم «سال» را افاده می‌کند، خود به معنای «سرد» است و این به معنی بشارت پیروزی اورمزد بر اهریمن و روشنی بر تاریکی است.^[۲] در آثارالباقیه ابوریحان بیرونی، ص ۲۵۵، از روز اول دی ماه، با عنوان «خور» نیز یاد شده‌است و در قانون مسعودی نسخه موزه بریتانیا در لندن، «خُره روز» ثبت شده، اگرچه در برخی منابع دیگر «خرم روز» نامیده شده‌ است.^[۳] در برهان قاطع ذیل واژه «یلدا» چنین آمده‌ است:

• «یلدا شب اول زمستان و شب آخر پاییز است که اول جَدی و آخر قوس باشد و آن درازترین شب‌هاست در تمام سال و در آن شب و یا نزدیک به آن شب، آفتاب به برج جدی تحویل می‌کند و گویند آن شب به غایت شوم و نامبارک می‌باشد و بعضی گفته‌اند شب یلدا یازدهم جدی است.»^[۴]

تاریکی نماینده اهریمن بود و چون در طولانی‌ترین شب سال، تاریکی اهریمنی بیشتر می‌پاید، این شب برای ایرانیان نحس بود و چون فرا می‌رسید، آتش می‌افروختند تا تاریکی و عاملان اهریمنی و شیطانی نابود شده و بگریزند، مردم گرد هم جمع شده و شب را با خوردن، نوشیدن، شادی و پایکوبی و گفتگو به سر می‌آوردند و خوانی ویژه می‌گستردند، هرآنچه میوه تازه فصل که نگاهداری شده بود و میوه‌های خشک در سفره می‌نهادند. سفره شب یلدا، «میَزد» Myazd نام داشت و شامل میوه‌های تر و خشک، نیز آجیل یا به اصطلاح زرتشتیان، «لُرک» Lork که از لوازم این جشن و ولیمه بود، به افتخار و ویژگی «اورمزد» و «مهر» یا خورشید برگزار می‌شد.^[۵] در آیین‌های ایران باستان برای هر مراسم جشن و سرور آیینی، خوانی می‌گستردند که بر آن افزون بر آلات و ادوات نیایش، مانند آتشدان، عطردان، بخوردان، برسم و غیره، برآورده‌ها و فرآورده‌های خوردنی فصل و خوراک‌های گوناگون، خوراک مقدس مانند «میزد» نیز نهاده می‌شد.

ایرانیان گاه شب یلدا را تا دمیدن پرتو پگاه در دامنهٔ کوه‌های البرز به انتظار باززاییده‌ شدن خورشید می‌نشستند. برخی در مهرابه‌ها (نیایشگاه‌های پیروان آیین مهر) به نیایش مشغول می‌شدند تا پیروزی مهر و شکست اهریمن را از خداوند طلب کنند و شب‌هنگام دعایی به نام «نی ید» را می‌خوانند که دعای شکرانه نعمت بوده‌است. روز پس از شب یلدا (یکم دی ماه) را خورروز (روز خورشید) و دی گان؛ می‌خواندند و به استراحت می‌پرداختند و تعطیل عمومی بود (خرمدینان، این روز را خرم روز یا خره روز می‌نامیدند).خورروز در ایران باستان روز برابری انسان‌ها بود در این روز همگان از جمله پادشاه لباس ساده می‌پوشیدند تا یکسان به نظر آیند و کسی حق دستور دادن به دیگری نداشت و کارها داوطلبانه انجام می‌گرفت نه تحت امر. در این روز جنگ کردن و خونریزی حتی کشتن گوسفند و مرغ هم ممنوع بود این موضوع را نیروهای متخاصم با ایرانیان نیز می‌دانستند و در جبهه‌ها رعایت می‌کردند و خونریزی به طور موقت متوقف می‌شد و بسیار دیده شده که همین قطع موقت جنگ به صلح طولانی و صفا تبدیل شده‌ است. در این روز بیشتر از این رو دست از کار می‌کشیدند که نمی‌خواستند احیاناً مرتکب بدی شوند که آیین مهر ارتکاب هر کار بد کوچک را در روز تولد خورشید گناهی بسیار بزرگ می‌شمرد. ایرانیان به سرو به چشم مظهر قدرت در برابر تاریکی و سرما می‌نگریستند و در خورروز در برابر آن می‌ایستادند و عهد می‌کردند که تا سال بعد یک سرو دیگر بکارند